Jagdtiger - najpotężniejszy niszczyciel czołgów z II wojny światowej - Damian Jarzyna - Czołgi świata
Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Gru 2, 2016 in III Rzesza |

Jagdtiger – najpotężniejszy niszczyciel czołgów z II wojny światowej

Jagdtiger – najpotężniejszy niszczyciel czołgów z II wojny światowej

Jagdtiger był największym i najcięższym wozem bojowym, który Niemcy użyli na froncie w czasie II wojny światowej. Był też najlepiej opancerzony i uzbrojony, mógł bez problemu zniszczyć każdy czołg nieprzyjaciela.

Jednak jego niewielka ilość wyprodukowanych egzemplarzy i czas wprowadzenia do użycia spowodował, że nie miał tak dużej roli w działaniach III Rzeszy jak np. Pz VI Tiger czy Pz V Panther. Dodatkowo był mocno awaryjny i spalał ogromne ilości paliwa.

Jagdtiger - najpotężniejszy niszczyciel czołgów z II wojny światowej

Jagdtiger był największym i najcięższym wozem bojowym, który Niemcy użyli na froncie w czasie II wojny światowej. Był też najlepiej opancerzony i uzbrojony, mógł bez problemu zniszczyć każdy czołg nieprzyjaciela. zdj. pinterest.com

 

Jagdtiger – historia powstania

Podobnie jak w przypadku innych niemieckich niszczycieli czołgów, także Jagdtiger powstał w oparciu o podwozie już produkowanego czołgu. W tym przypadku był to Pz VI ausf B, czyli Tygrys Królewski.

Miał być uzbrojony w działo większego kalibru od tego z czołgu, co było powszechną praktyką w ZSRR. Była to armata KwK L/55 kal. 128 mm, o potężnej sile ognia, zdolna zniszczyć każdy czołg aliancki.

Decyzja o budowie nowego niszczyciela czołgów zapadła na początku 1943 roku, a w kwietniu zakłady Henschel rozpoczęły budowę drewnianej makiety. Przedstawiono ją Adolfowi Hitlerowi pod koniec października 1943 roku, razem z innymi projektami, np. Jagdpanther czy Jagdpanzer IV/70.

Do lutego następnego roku zakłady Werk Nibelungen z Austrii ukończyły budowę 2 prototypów, z czego jeden był oparty o podwozie typu Henschel, a drugi typu Porsche. Po próbach na poligonach, wybrano model Henschela, który był bardziej niezawodny. Jednak Porsche i tak zbudował kolejne 9 maszyn na swoim podwoziu.

Produkcja seryjna niszczyciela Jagdtiger rozpoczęła się bardzo powoli, gdyż utrudniały ją alianckie naloty bombowe na niemieckie fabryki oraz brak niezbędnych surowców.

Rok

1944

1945

Miesiąc

I

II VII VIII IX X XI XII I II III

IV

Ilość

1

1 3 3 4 9 9 16 2 0 25

6

 

Jagdtiger – opis konstrukcji

JAGDTIGER – KADŁUB

był spawany z walcowanych płyt stalowych, utwardzanych powierzchniowo przez nawęglanie. Był ukształtowany pod różnymi kątami, aby zmniejszyć szansę na przebicie go przez pociski nieprzyjaciela. Był to właściwie wanna kadłuba ze słynnego czołgu Pz VI ausf B , nieznacznie zmodyfikowana. Przednia górna płyta pancerna miała grubość 250 mm i była ustawiona pod kątem 40º, a dolna miała 80 mm. Boki kadłuba były ustawione pod kątem 65º i miały grubość 80 mm, tył kadłuba też miał grubość 80 mm. Góra kadłuba chroniona była przez 40 mm pancerz, a dół przez 25 mm. Masa bojowa czołgu wynosiła 75 ton.

Jagdtiger widok z przodu

Produkcja seryjna niszczyciela Jagdtiger rozpoczęła się bardzo powoli, gdyż utrudniały ją alianckie naloty bombowe na niemieckie fabryki oraz brak niezbędnych surowców. zdj. pinterest.com

 

JAGDTIGER – PODWOZIE

W większości maszyn użyto podwozia typu Henschel, które było takie same jak w Tygrysach Królewskich. Składało się z 18 podwójnych stalowych kół jezdnych (po 9 na jedną gąsienicę), które były zaczepione na 18 niezależnie amortyzowanych drążkach skrętnych. Oprócz kół jezdnych w podwoziu znajdowała się para kół napędowych z przodu i para kół napinających z tyłu. Szerokość gąsienicy wynosiła 660 mm (transportowa) lub 800 mm (bojowa).

W 10 egzemplarzach zastosowano podwozie typu Porsche. Miało ono o 2 koła jezdne mniej i składało się z ośmiu (po cztery z każdej strony) dwukołowych wózków, zawieszonych niezależnie na drążkach skrętnych. Pomimo tego, że takie rozwiązanie było dużo tańsze i mniej pracochłonne (o 450 roboczogodzin), to i tak do seryjnej produkcji wybrano podwozie Henschela – lepiej sprawdzało się podczas prób na poligonach.

 

JAGDTIGER – NAPĘD

stanowił 12-cylindrowy, chłodzony cieczą, silnik benzynowy Maybach HL 230 P30 o mocy 700 KM. Pojemność sześciu zbiorników paliwa wynosiła łącznie 860 litrów. Pozwalało to na przebycie po drodze dystansu zaledwie 110 km (w terenie – 70-80 km), ponieważ maszyna zużywała bardzo dużo paliwa – 800 litrów/100 km po drogach i 1100 litrów/100 km w terenie. Była to jedna z największych wad tej maszyny, ponieważ Niemcy w tamtym czasie nie dysponowali już zbyt dużą ilością paliwa i musieli oszczędzać. Przedział silnikowy był chłodzony przez dwa podwójne wentylatory Zyklon, które zasysały powietrze przez dwa okrągłe otwory w płycie nad silnikiem, osłonięte żaluzjami. Dodatkowo cztery filtry oczyszczały powietrze i wspomaały je cztery otwory wentylacyjne na górnej osłonie komory silnikowej.

 

JAGDTIGER – UZBROJENIE

główne było umieszczone w nadbudówce i składało się z doskonałej armaty Pak 44 L/55 kal. 128 mm, którą odpalano elektromagnetycznie za pomocą przycisku na stanowisku celowniczego. Można nią było poruszać w płaszczyźnie pionowej od -7º do + 15º, a w płaszczyźnie poziomej po 10º w lewo i w prawo. Szybkostrzelność sięgała zaledwie 2-3 strzały na minutę. Stosowano dwa rodzaje pocisków:

•Pzgr 43 – przeciwpancerny, o masie 28,3 kg i prędk. pocz. 920 m/s

•SpGr L/5,0 – odłamkowo-burzący, o masie 28 kg i pr. pocz. 750 m/s

Poniższa tabelka pokazuje możliwości przebicia pancerza przez pociski wystrzelone z Jagdtigera. Pancerz przeciwnika ustawiony pod kątem 30º:

Pocisk Masa Prędk. pocz. Przebijalność pancerza
100 m 500 m 1 000 m 1 500 m 2 000 m
PzGr 43

ppanc

28,3 kg 920 m/s 187 mm 178 mm 167 mm 157 mm 148 mm
SprGr L/5,0

odłam-burzący

28 kg 750 m/s Nie dotyczy

 

Dodatkowym uzbrojeniem, służącym do obrony przed piechotą przeciwnika, był karabin maszynowy MG 34 lub MG42 kal. 7,92 mm, który zamontowano z przodu kadłuba, w jarzmie kulistym. Celowano z niego za pomocą celownika Kfz 2 o 1,8-krotnym powiększeniu. Na wiosnę 1945 roku montowano na pancerzu przedziału silnikowego dodatkowy kar. masz. MG42 kal. 7,92 mm do obrony przeciwlotniczej.

Zapas amunicji do działa wynosił 40 pocisków, a do kar. masz. 1500 szt. Uzupełniano go przez dwuczęściowe drzwi z tyłu przedziału bojowego.

 

JAGDTIGER – ZAŁOGA

składała się z 6 osób: kierowcy, strzelca-radiotelegrafisty, celowniczego, dwóch ładowniczych i dowódcy. Kierowca siedział z przodu kadłuba, po lewej stronie i mógł obserwować teren przez ruchomy peryskop przymocowany do włazu. Obok kierowcy, po prawej stronie, miał swoje miejsce strzelec – radiotelegrafista. Obsługiwał on radiostację FuG 5 i gdy trzeba było, strzelał z km MG 34, zamontowanego w kadłubie.

Jagdtiger wersja Porsche

UZBROJENIE
główne było umieszczone w nadbudówce i składało się z doskonałej armaty Pak 44 L/55 kal. 128 mm, którą odpalano elektromagnetycznie. zdj. pinterest.com

 

Za kierowcą siedział celowniczy, który strzelał z działa. Miał do swojej dyspozycji celownik WZF 2/1, który był wyskalowany w zakresie 4000 m dla pocisków przeciwpancernych i 8000 m dla pocisków odłamkowo-burzących. Za celowniczym siedział pierwszy ładowniczy. Po prawej stronie armaty, miał swoje stanowisko dowódca, a za nim drugi ładowniczy, który obsługiwał także granatnik kal. 26 mm, służący do samoobrony.

 

Jagdtiger – dane techniczno-taktyczne

Produkcja lipiec 1944 rok – kwiecień 1945 rok
Ilość 79 egzemplarzy
Załoga 6 osób
Masa 75 ton
Nacisk na grunt 1,06 kg/cm²
Wymiary Dł: 10,65 m (kadłub 7,53 m) szer: 3,63 m

wys: 2,95 m

Napęd 12-cylindrowy silnik benzynowy Maybach HL 230

o mocy 522 KM

Moc jednostkowa 6,96 KM/t
Pojemność zbiorników 860 litrów
Spalanie na 100 km Droga: 800 litrów Teren: 1100 litrów
Prędkość Droga: 38 km/h Teren: 17 km/h
Zasięg Droga: 110 kilometrów Teren: 80 kilometrów
Uzbrojenie działo Pak 44 L/55 kal. 128 mm + 2 km MG 34

kal. 7,92 mm

Pancerz kadłuba Przód 150 mm (40º) boki 80 mm tył 80 mm

góra 40 mm dół 25 mm

Pancerz nadbudowy Przód 250 mm (40º) boki 80 mm(65º) tył 80 mm

góra 40 mm jarzmo armaty 100 mm

 

To wszystko na dziś o Jagdtiger – najpotężniejszym niemieckim niszczycielu czołgów z okresu II wojny światowej. Co sądzisz o tej konstrukcji? Zostaw komentarz pod spodem. W następnym artykule opiszę, jak radził sobie ten pojazd w czasie II wojny światowej na polu bitwy. Opiszę jego wady i zalety.

Źródła wiedzy:

  1.  Wydawnictwo Militaria nr 80: Janusz Ledwoch „Jagdtiger”
  2. Andrzej Zasieczny „Broń pancerna III Rzeszy. Część pierwsza”
  3. achtungpanzer.com
  4. tanks-encyklopedia.com
  5. panzerwaffe.pl – stara wersja strony

 

Do zobaczenia w następnym artykule

Damian Jarzyna Czołgi Świata

Damian Jarzyna
autor bloga


Zapisz się na kurs "Najsłynniejsze czołgi świata". W nagrodę otrzymasz gratis Ebooka o broni pancernej z okresu I Wojny Światowej o wartości 20 zł.



PS. Jeżeli spodobał ci się ten artykuł, to proszę udostępnij go znajomym na dobrym forum z tematyki militarnej (np. <a href=”http://forum.militarium.net/” rel=””nofollow”>http://forum.militarium.net, http://www.serwis-militarny.net/forumhttp://www.forum.militarni.plhttp://www.historycy.org lub innym, na którym się udzielasz) – oni też mogą chcieć go przeczytać. Znacznie poprawi mi to pozycje mojego bloga w wyszukiwarce google i da mi motywacje do dalszej pracy i prowadzenia tego bloga.

Komentarze

Więcej w III Rzesza
Sd Kfz 173 Jagdpanther
Sd kfz 173 Jagdpanther na polu walki

Niemiecki niszczyciel czołgów Sd Kfz 173 Jagdpanther był jednym z najpotężniejszych wozów bojowych II wojny światowej. mógł zniszczyć każdy nieprzyjacielski...

Zamknij