Panzerjäger I - pierwszy niemiecki niszczyciel czołgów - Damian Jarzyna - Czołgi świata
Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Paź 26, 2016 in III Rzesza |

Panzerjäger I – pierwszy niemiecki niszczyciel czołgów

Panzerjäger I – pierwszy niemiecki niszczyciel czołgów

Panzerjäger I

Gwałtowny rozkwit broni pancernej w latach 20-tych XX wieku sprawił, że w wielu armiach na świecie pojawiły się też armaty przeciwpancerne, które miały niszczyć czołgi i samochody pancerne przeciwnika.

Panzerjäger I

Panzerjäger I był pierwszym niemieckim niszczycielu czołgów

Jednak duża manewrowość jednostek pancernych i jej brak po stronie artylerii ppanc. powodował, że trzeba było wymyślić nowe rozwiązanie.

Połowiczną receptą na to miało być holowanie armat przez ciężarówki, jednak ograniczało to ich użycie do dróg. Dlatego też w połowie lat 30-tych zaczęto myśleć nad stworzeniem samobieżnego działa przeciwpancernego – niszczyciela czołgów. Prace nad takimi maszynami trwały w Wielkiej Brytanii, Polsce i we Włoszech.

Panzerjäger I – historia powstania

Niemcy też próbowali  tworzyć takie konstrukcję, najpierw uzbrajając najpierw w działo kal. 37 mm na ciągniku Hanomag WD. Załoga była bardzo słabo chroniona przed pociskami, a sam ciągnik, jako pojazd cywilny, był nieopancerzony.

Walki w Polsce we wrześniu wykazały poważne braki Wermachtu, jeżeli chodzi o wyposażenie wojsk w ruchome środki obrony przeciwpancernej. Nawet tak nieliczne czołgi polskie, które nie posiadały zbyt dużej wartości bojowej, przyczyniły się do dużych strat wśród piechoty niemieckiej. A wiadomo już było w Niemczech o tym, że w kampanii francuskiej będą musieli się zmierzyć z bardzo dużą ilością czołgów francuskich, z którymi ich armaty kal. 20 mm i 37 mm mogły sobie nie poradzić.

Ze względu na opóźnienia w produkcji nowej armaty Pak 38 kal. 50 mm, podstawowym uzbrojeniem

Niszczyciel czołgów Panzerjäger I

Pod koniec 1939 roku w zakładach Alkett sporządzono projekt przebudowy czołgów lekkich Panzer I na samobieżne działa przeciwpancerne. Powszechnie nazywano go Panzerjäger I.

przeciwpancernym były działa kal. 37 mm. Najpotężniejszym uzbrojeniem przeciwpancernym były więc słynne działa przeciwlotnicze kal. 88 mm oraz czeskie działa ppanc Škoda A-5 kal. 47 mm, które w Niemczech oznaczano jako 4,7 cm Pak 38 (t) L/43,4.

Pod koniec 1939 roku w berlińskich zakładach Alkett sporządzono projekt przebudowy czołgów lekkich Panzer I ausf B na samobieżne działa przeciwpancerne – tzw. niszczyciele czołgów. Oficjalnie oznaczono taki pojazd jako 4,7 cm Pak (t) auf Panzerkampfwagen I ausf B SdKfz 101 ohne-Turm, jednak powszechnie nazywano go Panzerjäger I.

 

Panzerjäger I – opis konstrukcji

PANZERJÄGER I – KADŁUB

był spawany. Był taki sam jak u czołgu Panzer I ausf B. Ze względu na niewielkie rozmiary, podzielono kadłub na 2 przedziały: bojowy i silnikowy. Masa bojowa wynosiła

PANZERJÄGER I – NAPĘD

stanowił 4-cylindrowy, chłodzony powietrzem silnik gaźnikowy Maybach NL 38 TR o mocy . Łączna pojemność 2 zbiorników paliwa wynosiła 144 dm³ i wystarczało to na przejechanie 140 km po drogach.

PANZERJÄGER I – PODWOZIE

Składało się z 2 zespołów po 6 kół nośnych, przy czym ostatnia para to były koła napinające gąsienice i były większe od reszty. Szósta para kół (ta na przodzie) służyła do napędzania pojazdu. Gąsienice były szerokie na 280 mm i podtrzymywały je 3 rolki.

PANZERJÄGER I – UZBROJENIE

składało się z czeskiej armaty Škoda A-5 L/43,4 kal. 47 mm, według Niemców oznaczonej jako 4,7 cm Pak 38 (t) L/43,4 kal. 47 mm. Była ona umieszczona w specjalnej podstawie zamontowanej w miejsce zdjętej wieży. Zapas pocisków do armaty wynosił 86 pocisków.

PANZERJÄGER I – ZAŁOGA

składała się z 3 osób. Kierowca siedział z przodu kadłuba, po lewej stronie. Dowódca i ładowniczy siedzieli na kadłubie i obsługiwali działo.

 

Przebudowa miała polegać na usunięciu wieży i wycięciu pancerza nad przedziałem bojowym. Z przodu przedziału

Panzerjager I -szkic

Uzbrojenie
składało się z czeskiej armaty Škoda A-5 L/43,4 kal. 47 mm. Była ona umieszczona w specjalnej podstawie zamontowanej w miejsce zdjętej wieży. Zapas pocisków do armaty wynosił 86 pocisków.

bojowego Niemcy zainstalowali specjalną podstawę do montowania armaty, wyposażonej w nową obciętą osłonę czołową. Armata była oczywiście bez swoich odnóży i podwozia kołowego.

Z przodu i po bokach ustawiono dodatkowe opancerzenie, które miało chronić załogę przed pociskami piechoty. Przed pociskami armatnimi jednak nie chroniła taka osłona w ogóle. Pierwsze serie produkcyjne miały osłonę pięciokątną, następne wyposażono już w osłonę siedmiokątną.

Na przedziale silnikowym założono rozkładane siatkowe osłony boczne, na których można było przewozić dodatkowe wyposażenie. Wlot powietrza do silnika umieszczono poziomo, w przedłużonym pancerzu przedziału silnikowego. Antenę radiostacji Niemcy przenieśli na lewą stronę z tyłu u podstawy osłony pancernej armaty.

Zobaczmy teraz, jak przebiegała produkcja tych samobieżnych dział przeciwpancernych…

 

Panzerjäger I – na podwoziu francuskich czołgów lekkich

Po zakończeniu walk we Francji w niemieckie ręce wpadła znaczna ilość nieuszkodzonego sprzętu. Niemcy zdobyli m.in. około 800 czołgów Renault R-35, które oznaczyli jako Panzerkampfwagen 35 R (f). Urząd Uzbrojenia Wojsk Lądowych zlecił zakładom Alkett zadanie przystosowania podwozi tych czołgów do montażu armaty przeciwpancernej 4,7cm PaK(t) L/43,4. Prototyp pojazdy oznaczonego jako 4,7cm PaK(t) auf PzKpfw 35R (f) (potocznie znany również jako „Panzerjäger I„) był gotowy 8 lutego 1941 roku.

Adaptacja czołgu Panzer 35 R (f) bazowała na demontażu wieży i zamontowaniu nad przedziałem bojowym i silnikowym dużej, sześciokątnej nadbudowy. Pancerz miał grubość 25 mm z przodu i 20 mm po bokach i z tyłu. W odróżnieniu od nadbudowy stosowanej w pojazdach 4,7cm PaK(t) auf PzKpfw I Ausf.B była ona także zamknięta od tyłu.

Podłoga tylnej części nadbudowy oparta była na wspornikach w kształcie litery „C” zamocowanych do wierzchu przedziału silnikowego. Pozwoliło to na wydłużenie nadbudowy, a równocześnie zapewniało dobre chłodzenie silnika, – między podłogą nadbudowy a silnikiem był prześwit, który umożliwiał swobodny dostęp powietrza.

W pojazdy 4,7cm PaK(t) auf PzKpfw 35R (f) wyposażono 559-ty, 561-szy i 611-sty Dywizjony Niszczycieli Czołgów.

Panzerjäger I - zdjęcie

W latach 1940-41 w czeskich zakładach zmodyfikowano ok. 250 czołgów Panzer I B oraz 200 francuskich czołgów Renault R-35

Bojowo pojazdów tego typu używano na froncie wschodnim oraz później we Francji.

 

Panzerjäger I – proces produkcji

Pierwsza seria produkcyjna została wyprodukowana na wiosnę 1940 roku i liczyła 132 egzemplarze (marzec 40, kwiecień 50, maj 42 egzemplarze). 108 pojazdów zdążyło wziąść udział w walkach we Francji.

Drugą serię produkowano w Pradze, w zakładach Škoda, gdzie naprawiano uszkodzone czołgi Panzer I i Panzer II. Niektóre z remontowanych maszyn były po prostu przebudowywane na niszczyciele czołgów Panzerjäger I. W latach 1940-41 w czeskich zakładach zmodyfikowano ok. 250 czołgów Panzer I B.

Produkcję seryjną niszczycieli czołgów Panzerjäger I na podwoziu francuskich czołgów lekkich Renault R-35 uruchomiono w maju 1941 roku. Do końca października 1941 roku przebudowano łącznie 200 podwozi, z czego 174 pojazdy wykonano jako niszczyciele czołgów uzbrojone w wyżej wymienioną armatę, zaś 26 jako wozy dowodzenia Befehlspanzer für 4,7cm PaK(t) Einheiten auf Panzerkampfwagen 35R (f). Wozy dowodzenia były uzbrojone tylko w pojedynczy karabin maszynowy MG34 kal 7,92 mm, umieszczony na miejscu armaty przeciwpancernej.

 

Panzerjäger I – dane techniczno-taktyczne

  • Ilość:                           192 egzemplarze
  • Załoga:                      3 osoby
  • Masa:                        6,4 tony
  • Wymiary:                dł. 4,42 m; sz. 1,85 m; wys 2,25 m
  • Napęd:                      6-cylindrowy chłodzony cieczą silnik Maybach NL 38TR o mocy 100 KM
  • Osiągi:                      prędkość max. po drogach 40 km/h; zasięg 140 km po drogach
  • Uzbrojenie:            armata KwK 38 (t)  L/43,4 kal. 47 mm
  • Pancerz:                  6-14,5 mm

 

To wszystko jeżeli chodzi o konstrukcję i dane techniczno-taktyczne pierwszego niemieckiego niszczyciela czołgów – Panzerjäger I. Już jutro dowiesz się więcej o jego działaniach na polu walki w czasie II wojny światowej. Polub ten artykuł i podziel się nim na Facebooku

Pozdrawiam

Damian Jarzyna Czołgi Świata

Damian Jarzyna
autor bloga


Zapisz się na kurs "Najsłynniejsze czołgi świata". W nagrodę otrzymasz gratis Ebooka o broni pancernej z okresu I Wojny Światowej o wartości 20 zł.



Komentarze

Więcej w III Rzesza
Pzkpfw V Panther we Włoszech
Pzkpfw V Panther – na froncie zachodnim

Witaj w ostatnim już artykule o najlepszym czołgu II wojny światowej – niemieckim Pzkpfw V Panther. Dziś możesz przeczytać, jak...

Zamknij