Sdkfz 135 Marder I - opis konstrukcji niemieckiego niszczyciela czołgów - Damian Jarzyna - Czołgi świata
Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Lis 18, 2016 in III Rzesza |

Sdkfz 135 Marder I – opis konstrukcji niemieckiego niszczyciela czołgów

Sdkfz 135 Marder I – opis konstrukcji niemieckiego niszczyciela czołgów

Niszczyciele czołgów Marder I powstały w wyniku połączenia zdobycznych podwozi francuskich czołgów i ciągników gąsienicowych. A dokładnie były to ciągniki Lorraine 37L oraz czołgi FCM i Hotchkiss H-38. Od powstania aż do końca II wojny światowej niszczyciele Marder I stanowiły podstawową broń oddziałów przeciwpancernych w jednostkach piechoty i pancernych. Ich konstrukcją zajmowało się Baukommando „Becker” – jednostka remontowo-produkcyjna, zajmująca się naprawami i modyfikacjami zdobycznego sprzętu francuskiego.

Niemiecki niszczyciel czołgów Sdkfz 135 Marder I na podwoziu ciągnika gąsienicowego Lorraine 37L

Niszczyciele czołgów Marder I powstały w wyniku połączenia zdobycznych podwozi francuskich czołgów FCM i Hotchkiss H-38 oraz ciągników gąsienicowych Lorraine 37L. zdj. pinterest.com

 

 

Marder I – historia powstania

W czasie kampanii francuskiej w maju-czerwcu 1940 roku Niemcy zdobyli dużą ilość wszelakiego sprzętu pancernego. Było wśród tych zdobyczy m.in. 300 ciągników gąsienicowych Lorraine 37L i ponad 600 czołgów lekkich Hotchkiss H-39 i H-35.

Gdy III Rzesza zaatakowała 22 czerwca 1941 roku Związek Radziecki, niemieccy żołnierze musieli zmierzyć się z radzieckimi czołgami T-34 i KW. Radzieckie maszyny znacznie przewyższały swoje niemieckie odpowiedniki pod względem uzbrojenia. Zaś ich pancerz nie mógł być przebity przez standardowe w tym czasie działa przeciwpancerne kal. 37 mm. Niemcy potrzebowali szybko uzbroić swoją armię w nową broń przeciwpancerną, najlepiej w wersji mobilnej.

Po obejrzeniu możliwości francuskich ciągników, Adolf Hitler w czerwcu 1942 roku rozkazał rozpocząć budowę dział samobieżnych i niszczycieli czołgów, opartych na podwoziach Lorraine 37L. Prototyp miała skonstruować firma Alkett, mająca już doświadczenia w produkcji tego typu maszyn. Nowy niszczyciel czołgów nazwano 7,5 cm Pak 40/1 (Sf) auf Geschützwagen Lorraine Schlieper (f), bardziej znany jako Marder I.

Zdecydowano wyprodukować 170 niszczycieli Marder I, zajęła się tym wyspecjalizowana w remontach francuskiego sprzętu firma Baukommando Becker. Przebudowa ciągników przebiegała szybko i trwała między lipcem a sierpniem 1942 roku.

Oprócz podwozi ciągników gąsienicowych, Niemcy wykorzystali też podwozia czołgów lekkich Hotchkiss H-39. W 1942 roku przebudowali 60 takich podwozi, czym też zajęło się Baukommando Becker. Jesienią 1943 roku przebudowano także 10 podwozi czołgów lekkich FCM (f) na niszczyciele czołgów Marder I.

 

Marder I – opis konstrukcji (podwozie Lorraine 37L)

MARDER I – KADŁUB

zmontowano z walcowanych płyt pancernych, utwardzanych powierzchniowo, połączonych przez nitowanie i spawanie. Grubość pancerza wahała się od 9 do 12 mm. Kadłub był podzielony na trzy częśći: przedział kierowania z przodu, przedział silnikowy w środku i przedział bojowy z tyłu. Masa bojowa wynosiła 8,2 tony.

 

MARDER I – NADBUDOWA

została skonstruowana przez zakłady Alkett i składała się z walcowanych płyt pancernych, utwardzanych powierzchniowo przez nawęglanie. Połączono je ze sobą za pomocą spawania. Przednia część była ruchomą osłoną działa przeciwpancernego. Cała nadbudowa chroniła tylko przód i boki, nie chroniła załogi od góry i z tyłu.

Sdkfz 135 Marder I - niemiecki niszczyciel czołgów

Zdecydowano wyprodukować 170 niszczycieli Marder I, zajęła się tym wyspecjalizowana w remontach francuskiego sprzętu firma Baukommando Becker. Przebudowa ciągników przebiegała szybko i trwała między lipcem a sierpniem 1942 roku. zdj. pinterest.com

 

MARDER I – PODWOZIE

składało się z sześciu kół jezdnych (w każdej gąsienicy) z bandażami gumowymi, o średnicy 44 cm każdy. Były one połączone ze sobą parami w trzy wózki, które były zawieszone niezależnie na eliptycznym resorze. Dodatkowo z przodu umieszczono parę kół napędowych, o średnicy 50cm. Z tyłu podwozia znajdowała się para kół napinających, o średnicy 38,5 cm. Od góry gąsienice podtrzymywały po dwa koła podtrzymujące. Szerokość gąsienicy wynosiła 230 mm, a nacisk jednostkowy na grunt 0,5 kg/cm².

 

MARDER I – NAPĘD

różnił się w zależności od podwozia użytego w danej wersji Marder I. W przypadku podwozia ciągnika Lorraine 37L był to 6-cylindrowy, chłodzony cieczą silnik gaźnikowy DelaHaye 135 (103TT) o mocy 70 KM. Dzięki niemu pojazd osiągał prędkość 38 km/h. Skrzynia biegów posiadała 5 biegów do przodu i 1 bieg wsteczny. Paliwo było umieszczone w trzech zbiornikach, o łącznej pojemności 112,5 litra. Przy spalaniu do 67 litrów/100 km pozwalało to przebyć zasięg 135 kilometrów w terenie.

 

MARDER I – UZBROJENIE

główne stanowiła armata przeciwpancerna 7,5 cm PaK 40/1 L/46 kal. 75 mm firmy Rheinmetall-Borsig AG. Można ją było obracać do 32º w lewo i w prawo oraz od -5º do +22º w pionie. Donośność maksymalna wynosiła 8100 metrów. Dobrze wyszkolona załoga mogła oddać 12-15 strzałów na minutę.

Do armaty stosowano następujące pociski:

Pocisk

Masa

Prędk.

Pocz.

Przebijalność pancerza (w mm)

100 m

500 m

1 000 m

1 500 m

2 000 m

PzGr 39

ppanc

6,8 kg

792 m/s

149 mm

135 mm

122 mm

109 mm

98 mm

PzGr 40

podkalibrowy

4,1 kg

933 m/s

176 mm

154 mm

133 mm

115 mm

98 mm

Gr 38 HL/B kumulacyjny

?

450 m/s

75 mm

SprGr 34 burzący

5,7 kg

550 m/s

Nie dotyczy

W pierwszych seriach produkcyjnych wykorzystywano zdobyczną radziecką armatę przeciwpancerną F-22 kal. 76,2 mm, która była bardzo dobrą bronią.

Dodatkowym uzbrojeniem, do obrony przed piechotą przeciwnika, był karabin maszynowy MG 34 kal. 7,92 mm, umieszczony w przedziale bojowym, po prawej stronie od działa. Zapas amunicji do działa wynosił 40 pocisków, a do kar. masz. 600 szt.

 

MARDER I – ZAŁOGA

składała się z pięciu osób: kierowcy, celowniczego, ładowniczego, radiotelegrafisty i dowódcy. Kierowca siedział z przodu kadłuba, po lewej stronie. Sterował pojazdem za pomocą dźwigni, a teren jazdy obserwował przez specjalny wizjer z wkładką ze szkła pancernego. . Radiotelegrafista siedział na prawo od kierowcy.

Reszta załogi miała swoje stanowiska w przedziale bojowym. Celowniczy miał do swojej dyspozycji celownik jednoobiektowy ZF 3×8º, wyskalowany w zakresie do 2 000 metrów dla pocisków przeciwpancernych i do 1 000 metrów dla pocisków kumulacyjnych. Miał on trzykrotne powiększenie. Ponadto celowniczy i ładowniczy obserwowali teren walki przez peryskopy obserwacyjne.

 

Marder I – zalety i wady

Zalety Dobre działo, umiejętne wykorzystanie zdobycznych czołgów francuskich i ciągników gąsienicowych, łatwe w produkcji i tanie, mobilny środek przeciwpancerny
Wady Bardzo słaby pancerz (szczególnie nadbudowy), chroniący jedynie przed bronią małokalibrową i odłamkami artyleryjskimi; odkryty przedział bojowy; ciasnota wewnątrz pojazdu;

 

Marder I – dane techniczno-taktyczne

Produkcja LRS: lipiec – sierpień 1942 roku

38H: wrzesień 1942 roku – styczeń 1943 roku

FCM: 1944 rok

Ilość LRS: 170 egzemplarzy

38H: 24 egzemplarzy

FCM: 10 egzemplarzy

Załoga LRS: 5 osób

38H: 4 osoby

FCM: 4 osoby

Masa LRS: 8 ton

38H: 12,85 ton

FCM: 12,5 ton

Nacisk na grunt ?
Wymiary LRS: Dł: 4,94 m; szer: 1,99 m; wys: 2,25 m

38H: Dł: 6,48 m; szer: 2,14 m; wys: 2,35 m

FCM: Dł: 6,05 m; szer: 2,35 m; wys: 2,17 m

Napęd LRS: 6-cylindrowy silnik DelaHaye 103 TT o mocy 70 KM

38H: silnik Hotchkiss 6L 6 o mocy 120 KM

FCM: wysokoprężny Berliet MDP o mocy 91 KM

 

Moc jednostkowa LRS: 8,75 KM/t

38H: 9,6 KM/t

FCM: 7,08 KM/t

 

Pojemność zbiorników LRS: 111 litrów

38H: 207 litrów

FCM: 260 litrów

Spalanie na 100 km Droga:

LRS: 82 litrów

38H: 140 litrów

FCM: 90 litrów

Teren:

LRS: 118 litrów

38H: 230 litrów

FCM: 150 litrów

Prędkość Droga: 

LRS: 32 km/h

38H: 35 km/h

FCM: 23 km/h

Teren: 

LRS: 

38H: 

FCM: 

Zasięg Droga:

LRS: 135 kilometrów

38H: 150 kilometrów

FCM: 225 kilometrów

Teren:

LRS: 95 kilometrów

38H: 80 kilometrów

FCM: 140 kilometrów

Uzbrojenie Armata 7,5 cm PaK 40/1 kal. 75 mm

lub zdobyczna radziecka armata ppanc F-22 kal. 76,2 mm

+ 1 km MG 34 kal. 7,92 mm

Pancerz kadłuba LRS: Przód: 12 mm boki: 9 mm tył: 9 mm

38H: Przód: 45 mm boki: 45 mm tył: 34 mm

FCM: Przód: 40 mm boki: 20 mm tył: 20 mm

Pancerz nadbudowy LRS: Przód: 10 mm boki: 9 mm tył: 9 mm

38H: Przód: 30 mm boki: 20 mm tył: 10 mm

FCM: Przód: 12 mm boki: 9 mm tył: 9 mm

 

Źródła wiedzy:

  1. Wydawnictwo Militaria nr. 254: Janusz Ledwoch „Marder I”
  2. Dane techniczne pochodzą ze strony panzerwaffe.pl – starsza wersja

 

Jeśli spodobał Ci się ten artykuł, kliknij w przycisk Lubie to i podziel się nim ze znajomymi na forach militarnych i Facebooku.

 

Do zobaczenia wkrótce

Damian Jarzyna Czołgi Świata

Damian Jarzyna
autor bloga


Zapisz się na kurs "Najsłynniejsze czołgi świata". W nagrodę otrzymasz gratis Ebooka o broni pancernej z okresu I Wojny Światowej o wartości 20 zł.



Komentarze

Więcej w III Rzesza
4.7 cm Pak (t) auf PzKpfw. 35 R (f)
4.7 cm Pak (t) auf PzKpfw 35 R (f) – niemiecki niszczyciel czołgów

Po niemieckiej inwazji na Francję w 1940 roku Niemcy zdobyli bardzo dużą ilość sprzętu pancernego. Postanowili więc na podwoziach czołgów...

Zamknij