Sdkfz 138/1 Grille - niemieckie działo samobieżne kal. 150 mm - Damian Jarzyna - Czołgi świata
Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Gru 11, 2016 in III Rzesza |

Sdkfz 138/1 Grille – niemieckie działo samobieżne kal. 150 mm

Sdkfz 138/1 Grille – niemieckie działo samobieżne kal. 150 mm

Sdkfz 138/1 Grille to  niemieckie działo samobieżne na podwoziu czechosłowackiego czołgu LT-38 [niem. Pzkpfw 38 t], uzbrojone w niemiecką haubicę kal. 150 mm. Produkowany w kilku wersjach, różniących się m.in. usytuowaniem silnika. Wyprodukowano łącznie ponad 370 egzemplarzy.

SdKfz 138/1 Grille

Sdkfz 138/1 Grille to niemieckie działo samobieżne na podwoziu czechosłowackiego czołgu LT-38 [niem. Pzkpfw 38(t)], uzbrojone w niemiecką haubicę kal. 150 mm. zdj. pinterest.com

Sdkfz 138/1 Grille – historia powstania

Walki w pierwszych latach II wojny światowej uzmysłowiły Niemcom konieczność posiadania dział samobieżnych uzbrojonych w armaty kal. 150 mm. Pierwsze konstrukcje tego typu, oparte na podwoziach czołgów Pz I i Pz II cechowały się słabymi możliwościami jazdy w terenie, gdyż ich silniki miały za mało mocy.

Dlatego też w marcu 1942 roku podjęto prace nad konstrukcją działa samobieżnego opartego o podwozie całkiem udanego czechosłowackiego czołgu Pz 38(t). W związku z dużą wagą działa sIG 33 kal. 150 mm, w który chciano uzbroić Grille, trzeba było znacznie przebudować cały pojazd. Całkowicie zmieniono przednią część kadłuba, montując tam wysoką płytę pancerną o grubości 25 mm. W wersji M, którą rozpoczęto produkować od mają 1943 roku, przeniesiono przedział silnikowy do środka, a przedział bojowy do tyłu pojazdu.

Produkcję seryjną rozpoczęto dopiero w lutym następnego roku, a każdego miesiąca z fabryk wyjeżdżało średnio po 25-40 dział samobieżnych Grille. Zakończyła się ona we wrześniu 1944 roku i zdążono wyprodukować 210 egzemplarzy w wersjach H i K oraz 193 egzemplarze wersji M, a także 93 transportery amunicji na tym samym podwoziu.

 

Sdkfz 138/1 Grille – opis konstrukcji

SDKFZ 138/1 GRILLE – KADŁUB

pochodził z wycofywanego właśnie czechosłowackiego czołgu LT vz 38 (Pzkpfw 38t). Składał się z walcowanych płyt pancernych, utwardzanych powierzchniowo przez nawęglanie. Łączono je ze szkieletem za pomocą spawania i nitowania. Kadłub był podzielony na przedziały kierowania, silnikowy i otwarty przedział bojowy.

W wersji H lub K przedział kierowania nie był wyodrębniony – był właściwie przedłużeniem przedziału bojowego. Przedział silnikowy był z tyłu kadłuba, oddzielony od bojowego pancerną płytą. W wersji M przedział kierowania był z przodu, silnikowy w środku a bojowy z tyłku kadłuba.

Grubość pancerza wynosiła: 15 mm z przodu i 10 mm po bokach i z tyłu. Masa bojowa 11,5 tony.

Sdkfz 138/1 Grille

Produkcję seryjną rozpoczęto dopiero w lutym następnego roku, a każdego miesiąca z fabryk wyjeżdżało średnio po 25-40 dział samobieżnych Grille. Razem wyprodukowano 403 egzemplarze w kilku wersjach i 93 transportery amunicji. zdj. pinterest.com

 

SDKFZ 138/1 GRILLE – NADBUDOWA

składała się z płyt pancernych o grubości 25-15 mm i była odkryta od góry. Znajdował się w niej przedział bojowy z armatą i częścią załogi.

 

SDKFZ 138/1 GRILLE – PODWOZIE

składało się z czterech par dużych kół jezdnych (średnica 775 mm) z bandażami gumowymi, niezależnie resorowanych i zblokowanych po dwa w wózki. Każdy wózek był resorowany przez resor piórowy. Z przodu gąsienicy znajdowało się koło napędowe o średnicy 637 mm, a z tyłu koło napinające o średnicy 535 mm.

Od góry gąsienicę podtrzymywała jedna (Grille aus M) lub dwie rolki podtrzymujące z bandażami gumowymi, o średnicy 220 mm. Szerokość gąśsienicy wynosiła 293 mm.

 

SDKFZ 138/1 GRILLE – NAPĘD

opierał się o 6- cylindrowy, chłodzony cieczą, gaźnikowy silnik TNH/Praga EPA II (wersja H/K) lub EPA AC/2600 o mocy 140 KM. Pozwalał on rozpędzić pojazd do prędkości 35 km/h po drogach.

Dwa zbiorniki paliwa miały łączną pojemność 218 litrów, a jego zużycie podczas 100 km jazdy wynosiło 120 litrów (na drogach) i 160 litrów (w terenie). Tak więc zasieg maksymalny wynosił 180 kilometrów, a w terenie 140 kilometrów. Skrzynia biegów miała pięć biegów do jazdy do przodu i jeden wsteczny.

 

SDKFZ 138/1 GRILLE – UZBROJENIE

główne to armata piechoty sIG 33 L/11,3 kal. 150 mm, produkowana przez firmę Rheinmetall-Borsig. Umieszczona była z przodu nadbudówki i była nieruchoma. Można ją było obracać jedynie o 5º w lewo i w prawo oraz od -3º do +72º w pionie. Doświadczona załoga mogła wykonać 2-3 strzały na minutę.

Stosowano dwa rodzaje pocisków:

  • burzący – o masie 38 kg i prędkości początkowej 240 m/s
  • p-panc kumulacyjny Gr 39 H1/A – o masie 25 kg i pr. pocz. 280 m/s (przebijał pancerz grubości 160 mm z odległości 100 metrów)

Do obrony przed piechotą przeciwnika stosowano karabin maszynowy MG 34 lub MG 42 kal. 7,92 mm, umieszczony w przedziale bojowym. Zapas amunicji do działa wynosił 16-20 pocisków a do kar. masz. 600 szt.

 

SDKFZ 138/1 GRILLE – ZAŁOGA

składała się z 4 osób. Kierowca siedział z przodu kadłuba, po prawej stronie, i kierował pojazdem dzięki xwigniom i pedałom. W wersji M kierowca siedział w osłonietęj nadbudówce, która wyraźnie wystaje z kadłuba.

Pozostali załoganci – dowódca i dwóch ładowniczych – mieli swoje stanowiska w otwartym przedziale bojowym. Dowódca był jednocześnie celowniczym, a jeden z ładowniczych obsługiwał także radiostację FuG 5.

 

Sdkfz 138/1 Grille – dane techniczno-taktyczne

Produkcja 1943 rok – 1944 rok
Ilość 403 egzemplarze + 93 transportery amunicji
Załoga 4 osoby
Masa 11,5 tony
Nacisk na grunt ?
Wymiary Dł: 4,95 m; szer: 2,15 m; wys: 2,47 m
Napęd 6-cylindrowy, chłodzony cieczą silnik benzynowy Praga

AC/260 o mocy 150 KM (lub Praga EPA II o mocy 140

KM)

Moc jednostkowa
Pojemność zbiorników 218 litrów
Spalanie na 100 km Droga: 120 litrów Teren: 160 litrów
Prędkość Droga: 35 km/h Teren: 20 km/h
Zasięg Droga: 180 kilometrów Teren: 140 kilometrów
Uzbrojenie Działo piechoty 15 cm sIG 33 kalibru 150mm

+ 1 km MG34 lub MG42 kalibru 7,92 mm

Pancerz kadłuba Przód 11 mm (23º) boki 10 mm tył 10 mm

góra 8 mm dół 10 mm

Pancerz nadbudowy Przód 10 mm (68º) boki 10 mm (68º) tył 10 mm

 

To wszystko na dziś na temat niemiecko-czeskiego działa Grille. Co sądzisz o tym pojeździe? Zostaw komentarz pod artykułem…

 

Źródła wiedzy:

  1. Wydawnictwo Militaria nr 101: Janusz Ledwoch „Grille”
  2. Andrzej Zasieczny „Broń pancerna III Rzeszy. Część druga”
  3. achtungpanzers.com
  4. tanks-encyklopedia.com
  5. panzerwaffe.pl – stara wersja strony

 

Pozdrawiam i do usłyszenia

Damian Jarzyna Czołgi Świata

Damian Jarzyna
autor bloga


Zapisz się na kurs "Najsłynniejsze czołgi świata". W nagrodę otrzymasz gratis Ebooka o broni pancernej z okresu I Wojny Światowej o wartości 20 zł.



 

PS. Jeżeli spodobał ci się ten artykuł, to proszę kliknij w przycisk „Lubię to” i udostępnij go znajomym na forum z tematyki militarnej, np.

  • http://forum.militarium.net,
  • http://www.serwis-militarny.net/forum,
  • http://www.forum.militarni.pl,
  • http://www.historycy.org

lub innym, na którym się udzielasz – oni też mogą chcieć go przeczytać. Znacznie poprawi to pozycje mojego bloga w wyszukiwarce google i da mi motywacje do dalszej pracy i prowadzenia tego bloga.

Komentarze

Więcej w III Rzesza
Wespe - niemieckie lekkie działo samobieżne
Wespe – niemieckie lekkie działo samobieżne na polu walki

Każda niemiecka dywizja pancerna, według etatu "1939", miała na etacie zmotoryzowany pułk artylerii lekkiej z 24 haubicami kal. 105 mm, holowanymi...

Zamknij