Sturmhaubitze 42 - doskonałe niemieckie działo samobieżne - Damian Jarzyna - Czołgi świata
Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Gru 15, 2016 in III Rzesza |

Sturmhaubitze 42 – doskonałe niemieckie działo samobieżne

Sturmhaubitze 42 – doskonałe niemieckie działo samobieżne

Sturmhaubitze 42 – doskonałe działo samobieżne na podwoziu czołgu Panzer III, uzbrojone w haubicę kal. 105 mm. Skutecznie wspierała niemiecką piechotę zarówno w natarciu jak i w obronie. Szczególnie dobrze sprawdzały się w zwalczaniu umocnionych punktów ogniowych. O ich skuteczności niech świadczy przydomek, jaki nadali jej niemieccy żołnierze -Bunkerknacker (niem. „rozłupywacz bunkrów”).

Sturmhaubitze 42

Szczególnie dobrze sprawdzały się w zwalczaniu umocnionych punktów ogniowych. O ich skuteczności niech świadczy przydomek, jaki nadali jej niemieccy żołnierze -Bunkerknacker (niem. „rozłupywacz bunkrów”). zdj. pinterest.com

 

Sturmhaubitze 42 – historia powstania

Gdy na wiosnę 1942 roku rozpoczęto produkcję dział szturmowych StuG III w wersji z długolufową armatą kal. 75 mm, Niemcom zaczęło doskwierać brak dział samobieżnych do wsparcia piechoty.

Dlatego też wcześniej, bo pod koniec 1941 roku niemiecki Zarząd Uzbrojenia Armii Lądowej zlecił zakładom w Alkett rozpoczęcie produkcji dział samobieżnych na podwoziu StuG III, ale z nowym uzbrojeniem, którym miała zostać zmodyfikowana haubica leFH 18 kal. 105 mm (oznaczona jako 10,5 cm Sturmhaubitze 42 L/28).

Pierwsze 12 maszyn pojawiło się na przełomie 1942-43 roku. Produkcję seryjną rozpoczęto w lutym 1943 roku i miesięcznie miało powstawać po 24 egzemplarze (według zaleceń samego Adolfa Hitlera, na każde 10 wyprodukowanych StuG III miał przypadać 1 nowy StuH 42). Produkcja trwała aż do zakończenia wojny i zamknęła się w ilości 1311 maszyn.

 

Sturmhaubitze 42 – opis konstrukcji

STURMHAUBITZE 42 – KADŁUB

pochodził z produkowanego seryjnie działa szturmowego StuG III w wersji F, F/8 lub G. Wykonany był z walcowanych płyt pancernych, utwardzanych powierzchniowo przez uwęglanie, które ze sobą zespawano.

Kadłub i nadbudowa połączono ze sobą dzięki śrubom i metalowym kątownikom. W ten sam sposób zespojono górną płytę kadłuba ze ścianami nadbudowy. W stropie nadbudowy ulokowano dwa włazy ewakuacyjne.

Grubość pancerza wynosiła: 50 mm z przodu, 30 mm po bokach i z tyłu, 16 mm na dnie, 11 mm w górnej płycie pancernej i 17 mm z góry przedziału silnikowego. Charakterystycznym elementem nadbudowy w dziale StuH 42 była opancerzona skrzynka z radiostacją FuG 5, umieszczona z lewej strony, którą obsługiwał dowódca. Masa bojowa wynosiła 24 tony.

 

STURMHAUBITZE 42 – PODWOZIE

było takie same, jak w StuG III F, F/8 i G. Składało się z 6 par podwójnych kół jezdnych z bandażami gumowymi, pary kół napędowych z przodu i pary kół napinających z tyłu oraz trzech rolek podtrzymujących u góry.

Koła jezdne były zawieszone za pomocą wahaczy na 12 drążkach skrętnych, które były w komorze nad dnem kadłuba. Pierwsza i ostatnia para kół jezdnych była dodatkowo resorowana przez amortyzatory hydrauliczne. Gąsienice miały szerokość 400 mm.

Sturmhaubitze 42 - widok z boku

Pierwsze 12 maszyn pojawiło się na przełomie 1942-43 roku. Produkcję seryjną rozpoczęto w lutym 1943 roku i trwała aż do zakończenia wojny i zamknęła się w ilości 1311 maszyn. zdj. pinterest.com

 

STURMHAUBITZE 42 – NAPĘD

stanowił 12-cylindrowy, chłodzony cieczą silnik benzynowy Maybach HL 120 TR o mocy 300 KM. Uruchamiały go dwa rozruszniki elektryczne firmy Bosch o mocy 4 KM lub w sytuacji awaryjnej rozrusznik bezwładnościowy tej samej firmy. Rozrusznik bezwładnościowy był szczególnie przydatny przy wysokich mrozach na froncie wschodnim – wystarczyło pokręcić korbą. Prędkość maksymalna, z jaką mógł się poruszać ten wóz, wynosiła 38 km/h.

Skrzynia biegów miała 6 przełożeń do jazdy do przodu i 1 do tyłu. Zbiornik paliwa umieszczono po prawej stronie silnika i miał pojemność 310 litrów. StuH 42 zużywał dużo paliwa – podczas jazdy po drodze 196 l/ 100 km, a w terenie nawet 326 l/100 km. Tak więc zasięg maks. po drogach wynosił 155 kilometrów, a w terenie 95 kilometrów.

 

STURMHAUBITZE 42 – UZBROJENIE

główne stanowiła haubica 10,5 cm Sturmhaubitze 42 L/28 kal. 105 mm. Była to zmodernizowana haubica piechoty leFH 18 kal. 105 mm, przystosowana jako uzbrojenie dział samobieżnych. Haubicę można było obracać o 10º w lewo i w prawo oraz od -6º do +20º w pionie. Donośność maksymalna wynosiła 5400 metrów, a efektywna 540 metrów. Do haubicy stosowano kilka rodzajów pocisków:

  • odłamkowo-burzący FH.Gr 38 o masie 14,81 kg
  • kumulacyjny Gr 38 rot Hl/A o masie 12,3 kg i pr. pocz. 495 m/s, zdolny przebić pancerz grubości 80 mm
  • kumulacyjny Gr 38 rot Hl/B o masie 12,25 kg i pr. pocz. 495 m/s, zdolny przebić pancerz grubości 90 mm
  • kumulacyjny Gr 38 rot Hl/C o masie 12,35 kg i pr. pocz. 495 m/s, zdolny przebić pancerz grubości 100 mm
  • przeciwpancerny Pzgr rot mit Bodenzunder o masie 14 kg i pr. pocz. 470 m/s, dolny przebić pancerz grubości 63 mm z odległości 100 m

 

Do obrony przed piechotą wroga służył 1 kar. masz. MG34 kal. 7,92 mm, przewożony w przedziale bojowym, oraz 2 pistolety masz. MP 38 kal. 7,92 mm i 12 granatów. Załoga mogła także postawić zasłonę dymną, odpalając z wnętrza pojazdu 5 granatów dymnych. Zapas amunicji do haubicy wynosił 36 nabojów, a do kar. masz. 600 szt., do pm 384 szt.

 

STURMHAUBITZE 42 – ZAŁOGA

składała się z 4 osób. Z przodu, po lewej stronie siedział kierowca i obserwował teren przez dwuobiektowy peryskop KFF 2 o polu widzenia 63º lub korzystał z dwóch szczelin obserwacyjnych, chronionych szkłem pancernym.

Celowniczy siedział za kierowcą i korzystał z celownika teleskopowego Slf ZF 1a, który dysponował 5-krotnym powiększeniem, oraz Rblf 36. Ładowniczy zajmował miejsce po prawej stronie działa, obok celowniczego.

Dowódca miał swoje stanowisko na samym tyle przedziału bojowego, tuż pod górnym włazem wejściowym i do wydawania rozkazów posiadał tubę głosową – StuG III nie posiadał niestety telefony wewnętrznego. Dowódca dysponował dwuobiektową lornetą artyleryjską SF 14z, przez którą mógł obserwować teren walki.

 

Sturmhaubitze 42 – dane techniczno-taktyczne

Produkcja Październik 1942 rok – kwiecień 1945 rok
Ilość 1311 egzemplarzy

(1299 StuH 42 G + 12 StuH 42 F i F/8)

Załoga 4 osoby
Masa StuH 42 G: 24 tony
Nacisk na grunt StuH 42 G: 1,04 kg/cm²
Wymiary StuH 42 G: Dł: 6,14 m; szer: 2,95 m; wys: 2,16 m
Napęd 12-cylindrowy o układzie V, chłodzony cieczą silnik

benzynowy Maybach HL 120 TRM o mocy 300 KM

Moc jednostkowa StuH 42 G: 12,55 KM/t
Pojemność zbiorników 310 litrów
Spalanie na 100 km Droga: 200 litrów Teren: 326 litrów
Prędkość Droga: 38 km/h Teren: 20 km/h
Zasięg Droga: 155 kilometrów Teren: 95 kilometrów
Uzbrojenie Haubica 10,5 cm Sturmhaubitze 42 L/28 kal. 105 mm

+ 1-2 km MG34 lub MG42 kalibru 7,92 mm

Pancerz kadłuba StuH 42 G: Przód 80 mm (69º) boki 30 mm

tył 50 mm góra 17 mm  dół 16 mm

Pancerz nadbudowy StuH 42 G: Przód 80 mm (69º) boki 30 mm (79º)

tył 30 mm góra 11 mm

 

Źródła wiedzy:

  1. Wydawnictwo Militaria nr 6: Janusz Ledwoch „SturmGeschutz III”
  2. achtungpanzer.com
  3. tanks-encyklopedia.com
  4. panzerwaffe.pl – stara wersja strony

 

Do zobaczenia w następnym wpisie

Damian Jarzyna Czołgi Świata

Damian Jarzyna
autor bloga


Zapisz się na kurs "Najsłynniejsze czołgi świata". W nagrodę otrzymasz gratis Ebooka o broni pancernej z okresu I Wojny Światowej o wartości 20 zł.



 

PS. Jeżeli spodobał ci się ten artykuł, to proszę kliknij w przycisk „Lubię to” i udostępnij go znajomym na forum z tematyki militarnej, np.

  • http://forum.militarium.net,
  • http://www.serwis-militarny.net/forum,
  • http://www.forum.militarni.pl,
  • http://www.historycy.org

lub innym, na którym się udzielasz – oni też mogą chcieć go przeczytać. Znacznie poprawi to pozycje mojego bloga w wyszukiwarce google i da mi motywacje do dalszej pracy i prowadzenia tego bloga.

Komentarze

Więcej w III Rzesza
Sdkfz 165 Hummel - niemieckie działo samobieżne
Sdkfz 165 Hummel – niemieckie działo samobieżne kal. 150 mm

Sdkfz 165 Hummel to niemieckie działo samobieżne na podwoziu czołgu Pz III/IV, uzbrojone w haubicę kal. 150 mm. Był znakomitym...

Zamknij