IS-3 - powojenny radziecki czołg ciężki - opis konstrukcji - Damian Jarzyna - Czołgi świata
Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Lip 3, 2017 in ZSRR |

IS-3 – powojenny radziecki czołg ciężki – opis konstrukcji

IS-3 – powojenny radziecki czołg ciężki – opis konstrukcji

Podczas defilady zwycięstwa w Berlinie, w sierpniu 1945 roku, pojawił się nowy radziecki czołg ciężki, który wywołał prawdziwy szok wśród zachodnich wojskowych. W tamtym czasie był to bowiem najlepiej opancerzony i uzbrojony czołg świata, który mógł przechylić szalę na korzyść Sowietów w przyszłej wojnie. Tym czołgiem był IS-3….

IS-3 - powojenny radziecki czołg ciężki

Czołg IS-3 został pokazany światu 7 września 1945 roku, podczas Defilady Zwycięstwa w Berlinie. Od razu zasiał zamęt w szeregach zachodnich wojskowych. zdj. smartage.pl

 

IS-3 – prace nad nowym czołgiem

W wyniku doświadczeń z użyciem czołgów IS-1 i IS-2 radzieccy wojskowi doszli do wniosku, że opancerzenie tych maszyn jest za słabe przeciwko pociskom niemieckich Pz V Pantera i Pz VI Tygrys. Od razu więc rozpoczęto prace nad modernizacją IS-2, tak by zwiększyć jego wartość bojową.

Za projektowanie nowej maszyny zabrały się dwie konkurencyjne grupy konstruktorów:

  • pierwsza z Zakładów Doświadczalnych nr 100, pod przewodnictwem Ż. J. Kotina i A.S Jarmołajewa
  • druga z Biura Konstrukcyjnego Czelabińskich Zakładów Kirowskich, pod przewodnictwem N. Ł Duchowa i M. F. Bałżi

Główną cechą nowego czołgu z Czelabińska była nowatorska wieża, zaprojektowana przez Duchowa. Miała ona spłaszczony kształt, co pozwalało na rykoszetowanie pocisków. Grubość pancerza wieży wynosiła aż 250 mm!

Z kolei grupa Kotina opracowała nowy kadłub, charakteryzujący się nietypowym ukształtowaniem płyt pancernych z przodu. Do tej pory, we wszystkich czołgach na świecie, część przednia kadłuba była ustawiona prostopadle do osi wzdłużnej. Było to koniecznością, gdy z przodu kadłuba miało stanowisko dwóch załogantów.

Gdy wyeliminowano z załogi strzelca radiotelegrafistę, stanowisko kierowcy można było przenieść do środka. I pojawiła się możliwość ścięcia przedniej płyty kadłuba, która przybrała kształt „paszczą szczupaka”. Takie ukształtowanie kadłuba znacznie polepszyło możliwości rykoszetowania pocisków.

 

IS-3 – modernizacja czołgu IS-2

W międzyczasie, 13 kwietnia 1944 roku Ludowy Komisariat Przemysłu Czołgowego wydał zarządzenie, które nakazywało Czelabińskim Zakładom Kirowskim opracowanie planu prac modernizacyjnych czołgu IS-2. Do głównych założeń tego planu należało:

  • modyfikacja pancerza – zastosowanie walcowanych płyt pancernych, łączonych przez spawanie zamiast odlewanego przodu kadłuba
  • polepszyć odporności wieży na pociski
  • poprawić niezawodność układu chłodzenia
  • zmiana rozmieszczenia amunicji w kadłubie
  • uzbrojenie czołgu w wielkokalibrowy karabin maszynowy przeciw samolotom
  • przeniesienie zbiorników paliwa z przedziału kierowania do przedziału silnikowego
  • wzmocnienie sprzęgła głównego

4 maja w Czelabińskich Zakładach Kirowskich odbyła się narada na temat „Problematyka związana z modernizacją czołgów IS”, na której zatwierdzono plan prac, które 19 maja zostały podpisane przez ludowego komisarza przemysłu czołgowego. Do 25 czerwca CzZK miały wykonać dwa zmodernizowane czołgi IS-2 i dwa działa samobieżne ISU-152 i przesłać je do prób poligonowych.

Prace jednak się przeciągnęły i terminy nie zostały dotrzymane. Kierownictwo CzZK nie było zainteresowane modernizacją czołgu IS-2 tylko budową nowej maszyny, oznaczonej jako Obiekt 701. Dlatego od maja do sierpnia 1944 roku wszyscy konstruktorzy i pracownicy utworzonej wiosną tego roku prototypowni zostali przydzieleni do prac nad nowym czołgiem ciężkim.

Pod koniec lipca kierownictwo Czelabińskich Zakładów Kirowskich doszło do wniosku, że nie zdąży skończyć w najbliższym czasie prac nad nowym czołgiem ciężkim. Po kolejnych naciskach z Głównego Szefostwa Pancernego postanowiono przyspieszyć prace nad modernizacją standardowego czołgu IS-2. Rysunki konstrukcyjne zmodernizowanego czołgu zostały w drugiej połowie sierpnia wysłane do Głównego Szefostwa Pancernego.

Kadłub zmodernizowanego czołgu IS-2 trafił do montażu na początku września 1944 roku, jednak z powodu małą ilość montażystów, prace przebiegały bardzo powoli. Także brak silnika wysokoprężnego, w który miał być wyposażony zmodernizowany IS-2 nie był jeszcze dostępny. 28 października prototyp zmodernizowanego czołgu został przekazany wojsku i poddany próbnemu przebiegowi fabrycznemu.

Prototyp IS-3 - "Kirowiec 1"

Nad projektem nowego czołgu ciężkiego pracowały wspólnie Zakłady Nr 100 i Czelabińskie Zakłądy Kirowskie. zdj. rykoszet.info

Oto jakie były różnice miedzy zmodernizowanym prototypem a seryjnie produkowanym czołgiem IS-2:

  • wieża miała pogrubiony do 130 mm pancerz, a armatę montowano przez wieżę
  • mechanizm obrotu wieży i jej podstawa były takie samo jak w Obiekcie 701
  • zastosowano silnik W-11 o mocy 625 KM
  • zamontowano cztery akumulatory i rozrusznik ST-700 zamiast ST-15
  • chłodnice wody i oleju wykonane zostały podobnie jak w Obiekcie 701
  • zmieniono układ wydechowy, był taki jak w T-34
  • dwa osiowe wentylatory rozmieszczone zostały poziomo (tak jak w Obiekcie 701)
  • zbiorniki paliwa z przedziału kierowania zostały przeniesione do przedziału silnikowo-transmisyjnego i pomniejszone o jeden zbiornik (z trzech do dwóch)
  • zmodernizowano układ chłodzenia wodnego i olejowy
  • zmieniono główne sprzęgło
  • zmieniono konstrukcję wierzchu pancerza przedziału silnikowo-transmisyjnego
  • wieżyczka dowódcy została pomniejszona, podobnie jak w Obiekcie 701

Próby fabryczne przeprowadzane w październiku i listopadzie 1944 roku wykazały wiele wad konstrukcyjnych zmodernizowanego czołgu IS. Dlatego też dalsze prace nad nim zarzucono. Postanowiono jedynie poprawić opancerzenie czołgu…

 

IS-3 – powrót do prac nad Obiektem 701

Rosjanie wprowadzili spore modyfikacje do konstrukcji opancerzenia wieży i kadłuba, tak aby zminimalizować ryzyko przebicia przez pociski w miejscach najbardziej na to narażonych. Bardzo dużą uwagę zwrócono zwłaszcza na opancerzenie wieży, która była słabym punktem czołgu IS-2.

25 listopada ukończony został prototyp nowego czołgu, nazywanego przez pracowników zakładów „Kirowiec 1”, a przez dowódcę radzieckich wojsk pancernych – IS-3. Oto jakie zmiany zostały zastosowane w porównaniu do czołgu IS-2:

  • konstrukcja opancerzenia kadłuba zapewniała mu praktycznie pełną ochronę przy ostrzale artylerią przeciwpancerną, nawet dużego kalibru
  • kadłub był spawany z walcowanych płyt pancernych i nie miał odlewanych elementów
  • ilość połączeń spawanych była podobna do użytych w IS-2
  • pancerz boczny kadłuba składał się z dwóch płyt łączonych przez spawanie elektryczne
  • dno wanny kadłuba miało kształt koryta
  • wieża była całkowicie odlewana i miała kształt półkolistego elementu o średnicy podstawy 3 000 mm i wysokości 755 mm
  • grubość pancerza z przodu wieży wynosiła 360 mm, a we wszystkich poziomych przekrojach była nie mniejsza od 160 mm
  • w celu zmniejszenia zagrożenia pożarem zbiorniki paliwa umieszczono w przedziale silnikowym
  • poprawiono widoczność pola walki w czasie jazdy dla kierowcy-mechanika
  • w wyniku zastosowania dwóch dodatkowych akumulatorów polepszył się bilans energetyczny pojazdu
  • skrzynia przekładniowa została zamocowana na wzmocnionej podstawie i połączona półsztywnymi sprzęgłami z bocznymi reduktorami

Uzbrojenie główne było takie same jak w czołgu IS-2. Masa czołgu bez amunicji, radiostacji, przewożonych narzędzi, części zamiennych i części wyposażenia wynosiła 46 ton. Załoga składała się z 4 osób. Wieża miała całkowicie nowatorski kształt, niespotykany dotychczas w żadnym innym czołgu. Czołg nie posiadał wieżyczki dowódcy. Kierowca miał do swojej dyspozycji regulowane siedzenie, które można było ustawiać do pozycji marszowej i bojowej.

W dniach 24-25 listopada 1944 roku czołg IS-3 przeszedł testy fabryczne i potem wojskowe, w czasie których nie znaleziono większych uszkodzeń. Od 18 do 24 grudnia przeprowadzano testy poligonowe w Kubince koło Moskwy nowej maszyny, które wypadły one pomyślnie.

 

IS-3 – kolejna wersja czyli Obiekt 703

W tym samym czasie, gdy w Czelabińskich Zakładach Kirowskich trwały prace nad prototypem „Kirowiec 1”, w Zakładach Doświadczalnych nr 100 i Instytucie nr 48 złożyły propozycję wspólnej pracy nad modernizacją opancerzenia czołgu IS-2. Przód kadłuba miał według tego projektu czołowy pancerz kadłuba miał mieć podwójne pochylenie, a wieża kształt wieloboku.

Główny Zarząd Ludowego Komisariatu Przemysłu Czołgowego ZSRR zarządził porównanie obu prototypów. W jego wyniku uznano, że Zakłady nr 100 opracowały lepszy przód kadłuba, CzZK dały lepszą wannę dna kadłuba, nad wieżą zaś miano pracować wspólnie. W nowym czołgu ciężkim miano więc wykorzystać zalety obu projektów, tak aby był on nieprzebijalny przy ostrzale przez pociski kal. 88 mm wylatujące z prędkością początkową 1000 m/s.

Na polecenie W. A. Małyszewa, ludowego komisarza przemysłu czołgowego ZSRR, z 16 grudnia 1944 roku opracowano drogę dalszych prac nad czołgiem, który otrzymał oficjalną nazwę „Kirowiec 1”. Sporządzono też plan prac nad produkcji próbnej serii 10 maszyn, z których 8 miało zostać ukończone do 25 grudnia, a dwa kadłuby i dwie wieże miały zostać poddane próbom odporności na ostrzał.

12 lutego 1945 roku został zmontowany drugi prototyp czołgu IS-3, oznaczony przez Zakłady Kirowskie jako Obiekt 703. W okresie od 23 marca do 1 kwietnia został on poddany testom poligonowym, po których został on przyjęty do uzbrojenia Armii Czerwonej, po usunięciu wykrytych wad.

 

IS-3 – Produkcja seryjna czołgu i modernizacje

Produkcję seryjną czołgu IS-3 rozpoczęła się w kwietniu 1945 roku i nie zdążył on wejść do walki przed zakończeniem walk z III Rzeszą. Zakończenie produkcji datuje się na lipiec 1946 roku. Największą produkcję osiągnięto w grudniu 1945 roku, kiedy z fabryk wyjechało 275 maszyn. Łączna produkcja wyniosła 2 305 egzemplarzy czołgu IS-3.

Poniższa tabela przedstawia poziom produkcji czołgu IS-3

1945 1946 razem
IV V VI VII VIII IX X XI XII I II III IV V VI VII
IS-3 25 100 250 250 250 230 200 125 275 100 120 130 60 90 75 25 2305

Szybki proces konstruowania czołgu IS-3 spowodował, że nie uniknięto szeregu błędów, które obniżały walory bojowe nowej maszyny. Dlatego już w maju 1945 roku powstała specjalna komisja, zajmująca sie analizą zauważonych usterek.

Jednak dopiero po zakończeniu produkcji, w latach 1947-49, przeprowadzono pierwsze modernizacje. Początkowo odbywały się one w Czelabińskich Zakładach Kirowskich, potem przeniesione zostały do Leningradu. Powstała wtedy dokładna dokumentacja techniczna wszystkich części czołgu i przeprowadzona kontrola stanu zużycia i usterek.

IS-3M - radziecki czołg cieżki

Od 1947 roku, już po zakończeniu produkcji seryjnej, czołg IS-3 przeszedł kilka modyfikacji, które usuwały znalezione usterki i podwyższały jego wartość bojową. zdj. www.modelarstwo.org.pl

 

W latach 1952-53 czołgi IS-3 zostały poddane modernizacji. Oto czego dokonano w tym czasie:

  • wzmocniono pancerz pod wieżą
  • zmieniono mocowanie skrzyni przekładniowej
  • wzmocniono wsporniki mocowania silnika
  • zmieniono konstrukcję głównego sprzęgła i uszczelnienia przekładni bocznych
  • zastosowano nową radiostację 10-RT
  • zamiast pompy ręcznej podającej olej, użyto pompy elektrycznej
  • zwiększenie ilości paliwa
  • masa czołgu wzrosła do 48,8 tony

Pomimo dużego obszaru przeróbek i ich znacznego kosztu (260 000 rubli), czołg nadal nie spełniał założeń Armii Czerwonej. Dlatego podjęto dalsze prace nad usprawnieniem maszyny.

Pod koniec lat 50-tych czołgi poddano dalszym przeróbkom, a ulepszone w tym czasie maszyny oznaczono jako IS-3M lub IS-3M model 1960. Modernizacje dotyczyły m.in:

  • usztywnienia kadłuba
  • zmodyfikowania silnika, który otrzymał układ podgrzewania cieczy chłodzącej dla lepszej pracy w zimie
  • zamiast peryskopu MK-IV dowódca otrzymał przyrząd obserwacyjny TPK-1 (o 5x powiększeniu i kącie widzenia 30 stopni), umożliwiający obserwację terenu, rozpoznanie i określanie odległości od celu oraz korygowanie ognia
  • przed włazem kierowcy zainstalowano małą przezroczystą osłonę, chroniącą go w czasie przemarszów
  • zamontowania na specjalnym wysięgniku noktowizora TBN-2
  • kierowca dostał stały perykop MK-IV
  • zmieniono położenie amunicji do armaty wewnątrz pojazdu
  • zmniejszono ilość amunicji do karabinów maszynowych
  • zmiana silnika na W-54K-IS o mocy 530 KM
  • zmniejszenie pojemności zbiorników paliwa
  • dodano błotniki do obu ścian bocznych kadłuba
  • czwarty zewnętrzny zbiornik paliwa wyłączono z obiegu paliwowego zaczęto napełniać olejem
  • zastosowanie dwóch dwustopniowych filtrów powietrza WTI-2, z automatycznym usuwaniem pyłu z pierwszego stopnia oczyszczania
  • pompa olejowa typu MZN-1 została zastąpiona przez pompę M2N-2, a zbiornik oleju został zmniejszony z 75 do 60 dm³
  • od 1955 roku koła jezdne i podtrzymujące osadzone były na łożysku kulkowym i wałeczkowym, co wyeliminowało potrzebę ich regulacji podczas użytkowania
  • od 1954 roku stosowano radiostację R-113 (od 1961 roku R-123) i urządzenie do rozmów wewnętrznych TP-4-R-120 (po 1961 roku TP-4-R-124)

W 1963 roku czołgi IS-3M, które były jeszcze w użyciu, ponownie poddano modernizacji. Miała ona:

  • poprawić stabilność centrowania silnika i skrzyni przekładniowej
  • poprawić rozmieszczenie podzespołów
  • umożliwić użycie czołgu w terenie skażonym
  • rozpocząć stosowanie urządzeń, przyrządów i wyposażenia stosowanych w seryjnie produkowanych w tym czasie czołgach

W czołgu zamontowano licznik czasu pracy. Zaczęto przewozić w nim maski przeciwgazowe i kombinezony chemiczne OWPT. Worki z rzeczami osobistymi były przewożone w hermetycznym pojemniku na prawym bocznym pancerzu. Zmianie uległ zapas amunicji, od teraz pociski były mocowane razem ze samospalającymi się łuskami ładunku miotającego. Zainstalowano system aparatury dymotwórczej TDA-703, która swą jakością dorównywała tej z czołgu T-55.

 

IS-3 – opis konstrukcji

IS-3 – KADŁUB

podzielony był na cztery przedziały: kierowania, bojowy, silnikowy i transmisyjny. Przedział kierowania znajdował sie z przodu kadłuba, z nim był przedział bojowy, potem przedział silnikowy, odgrodzony od bojowego przegrodą ogniową, a na końcu przedział transmisyjny.

Kadłub był wykonany z walcowanych płyt pancernych, utwardzanych powierzchniowo i w większości przypadków łączonych przez spawanie. Przednia, górna część kadłuba była dwuspadowa, ustawiona pod kątem 43º i o grubości 120 mm. Dolna płyta pancerna także miała grubość 120 mm i była pochylona pod kątem 63º. Pancerz boczny miał grubość 90 mm i składał się z dwóch płyt pancernych – jednej ustawionej pionowo, drugiej ustawionej pod kątem 6º.  Z tyłu chroniło czołg 60 mm pancerza. Góra i dół kadłuba miały po 20 mm grubości.

 

IS-3 – WIEŻA

miała całkowicie nowatorski kształt, niespotykany dotychczas w żadnym innym czołgu. Była całkowicie odlewana i miała kształt półkolistego elementu o średnicy podstawy 3 m i wysokości 0,76 m. Grubość pancerza z przodu wieży wynosiła 360 mm, a we wszystkich poziomych przekrojach była nie mniejsza od 160 mm

Na zewnętrznych ścianach wieży były dospawane poręcze, za które trzymali się żołnierze piechoty. Wieża obracała się za pomocą silnika elektrycznego lub, w sytuacji awaryjnej, ręcznie.  Maksymalnie wieża obracała się o 12º na sekundę.

IS-3 - radziecki czołg ciężki z okresu powojennego

Czołg IS-3 miał bardzo odporny i nowatorsko ukształtowany pancerz przedni. W latach 1945-46 wyprodukowano łącznie 2305 egzemplarzy. zdj. smartage.pl

 

IS-3 – PODWOZIE

w każdej gąsienicy składało się z 6 podwójnych, całkowicie metalowych, kół jezdnych o średnicy 550 mm i szerokości 256 mm. Miały one wewnętrzną amortyzację. Każde koło jezdne było zawieszone niezależnie drążku skrętnym i wahaczu. Do tego dochodziła para kół napędzających z tyłu i para kół napinających z przodu. Od góry gąsienicę podtrzymywały trzy rolki o średnicy 385 mm. Szerokość gąsienicy wynosiła 650 mm.

 

IS-3 – NAPĘD

stanowił 12-cylindrowy, rzędowy, czterosuwowy, silnik wysokoprężny W-2IS o mocy 520 KM przy 2 000 obr/min. Stosunek mocy do masy wynosił 11,3 KM/t, co pozwalało na osiąganie prędkości maksymalnej po drodze 40 km/h.

Cztery wewnętrzne i cztery zewnętrzne zbiorniki paliwa miały łączną pojemność 785 litrów (400 litrów + 385 litrów). Pozwalało to na przejechanie 275 kilometrów po drogach.

 

IS-3 – UZBROJENIE

główne stanowiła armata D-25 L/43 kal. 122 mm z hamulcem wylotowym. Można ją było przemieszczać w pionie w zakresie od -2º do +19º. Maksymalny zasięg strzału pośredniego wynosił 14 200 metrów, a bezpośredniego 5 000 metrów. Do armaty stosowano następujące pociski rozdzielnego ładowania:

Pocisk Masa Prędkość pocz Przebijalność pancerza (w mm)
100 m 500 m 1000 m 1500 m 2000 m
BR-471 25 kg 780 m/s 164 mm 150 mm 130 mm 115 mm 100 mm
BR-471B 25 kg 795 m/s 165 mm 155 mm 145 mm 135 mm 125 mm

OF-462

21,8 kg 554 m/s Nie dotyczy, donośność do 8 910 metrów

Do obrony przed piechotą wroga używano sprzężonego z armatą karabinu maszynowego DTM kal. 7,62 mm. Do obrony przed lotnictwem nieprzyjaciela na wieży zamontowano wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK kal. 12,7 mm. Kąt podniesienia wkm DSzK wynosił od -4º do +84º.  Szybkostrzelność praktyczna km DTM wynosiła 1000 strz/min a wkm DSzK 125 strz/ min.

Zapas amunicji do armaty wynosił 28 pocisków, a do kar. masz. DTM  2 000 naboi, a do wkm DSzK 300 naboi. Dodatkowym wyposażeniem obronnym było 31 granatów ręcznych.

 

IS-3 – ZAŁOGA

składała się z 4 osób: kierowcy-mechanika, celowniczego, ładowniczego-radiotelegrafisty i dowódcy czołgu. Kierowca siedział z przodu kadłuba, w przedziale kierowania, po środku. Do obserwacji terenu przy zamkniętej pokrywie używał peryskopu MK-IV.

Pozostali członkowie załogi mieli swoje stanowiska w przedziale bojowym, w wieży. Celowniczy miał do swojej dyspozycji celownik teleskopowy TSz-17, o 4-krotnym powiększeniu, i peryskop MK-IV. Także dowódca i ładowniczy posiadali peryskopy MK-IV.

 

IS-3 – ŚRODKI ŁĄCZNOŚCI

W czołgu była zainstalowana krótkofalowa radiostacja 10RK-26, przeznaczona do łączności między różnymi czołgami i innymi rodzajami wojsk. Zasięg radiostacji zależał od długości anteny i od ordzaju trybu pracy – klucz lub fonia. Podczas nadawania fonią i długości anteny 400 cm maksymalny zasięg wynosił 20-25 kilometrów podczas jazdy i 35-40 kilometrów podczas postoju. Przy pracy kluczem było to trochę dalszy zasięg.  Do komunikacji między członkami załogi służył telefon wewnętrzny TPU-4bis-F

 

IS-3 – dane techniczno-taktyczne

Produkcja Kwiecień 1945 r – lipiec 1946 r
Ilość 2305 egzemplarzy
Załoga 4 osoby
Masa IS-3 mod. 1945: 46-46,5 tony

IS-3 mod. 1953: 48-49 ton

IS-3 mod. 1960: 49 ton

IS-3M: 49 ton

Nacisk na grunt IS-3 mod. 1945: 0,91 kg/cm²
Wymiary IS-3 mod. 1945: dł 9,85 m sz 3,15 m wys 2,46 m

IS-3 mod. 1953,1960, IS-3M: dł 9,85 m sz 3,39 m wys 2,45 m

Napęd IS-3 mod. 1945, 1953: 12-cylindrowy, rzędowy, czterosuwowy, silnik wysokoprężny W-2IS o mocy 520 KM przy 2 000 obr/min

IS-3 mod. 1960, IS-3M: 12-cylindrowy, rzędowy, czterosuwowy, silnik wysokoprężny W-2IS o mocy 520 KM przy 2 000 obr/min

Moc jednostkowa IS-3 mod. 1945: 11,3-11,18 KM/t

IS-3 mod. 1953: 10,83-10,61 KM/t

IS-3 mod. 1960, IS-3M: 10,61 KM/t

Pojemność zbiorników IS-3 mod. 1945: 785 (425 + 360) litrów

IS-3 mod. 1953: 810 (450 + 360) litrów

IS-3 mod. 1960, IS-3M: 770-810 (410 + 360 lub 400)

Spalanie na 100 km Droga:

IS-3 mod. 1945: 275 litrów

IS-3 mod. 1953: 260 litrów

IS-3 mod. 1960, IS-3M: 180 litrów

Teren:
Prędkość Droga: 40 km/h Teren:
Zasięg Droga:

IS-3 mod. 1945: 285 kilometrów

IS-3 mod. 1953: 315 kilometrów

IS-3 mod. 1960, IS-3M: 300 (450) kilometrów

Teren:
Uzbrojenie armata D-25T kal. 122 mm + 1 km DTM kal. 7,62 mm + 1 wkm DszK kal. 12,7 mm
Pancerz kadłuba Przód 110 mm/82º boki mm tył mm góra mm dno mm
Pancerz wieży 110-220 mm
Pokonywane przeszkody Wzniesienia: 32º

ściana pionowa: 100 cm

brody: 140 cm

rowy i okopy: 250 cm

 

Źródła wiedzy:

  1. Wydawnictwo Militaria nr 294: Janusz Ledwoch „IS vol 2”
  2. tanks-encyklopedia.com
  3. http://www.armchairgeneral.com/rkkaww2/weapons/art_tanks.htm

 

Pozdrawiam Serdecznie

Damian Jarzyna Czołgi Świata

Damian Jarzyna
autor bloga

 

 

PS. Jeżeli spodobał ci się ten artykuł, to proszę

  1. kliknij w przycisk „Lubię to” i
  2. udostępnij go znajomym na Facebooku lub
  3. udostępnij go na forum z tematyki militarnej, np. http://forum.militarium.net, http://www.serwis-militarny.net/forum, http://www.forum.militarni.pl, http://www.historycy.org
  4. skomentuj go poniżej

Znacznie poprawi to pozycje mojego bloga w wyszukiwarce Google i da mi motywacje do dalszej pracy i prowadzenia tego bloga.

Komentarze

Więcej w ZSRR
Czołgi IS-2 w Prusach Wschodnich -1944-rok
Czołgi IS-2 na polu walki

Czołgi IS-2 trafiały od lutego 1944 roku do radzieckich pułków czołgów ciężkich. Miały one za zadanie przełamywać szczególnie silnie bronione...

Zamknij