T-35 - radziecki pięciowieżowy czołg ciężki - Damian Jarzyna - Czołgi świata
Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Kwi 4, 2017 in ZSRR |

T-35 – radziecki pięciowieżowy czołg ciężki

T-35 – radziecki pięciowieżowy czołg ciężki

Według zamierzeń generałów Armii Czerwonej, czołg T-35 miał służyć do przełamywania zawczasu umocnionych i silnie bronionych pozycji przeciwnika. Dziś omówimy sobie jego historię powstania i samą konstrukcję. Zapraszam do lektury…

T-35 - radziecki czołg ciężki

Czołg T-35 miał służyć do przełamywania zawczasu umocnionych i silnie bronionych pozycji przeciwnika. W latach 1934-39 wyprodukowano 61 egzemplarzy. zdj. militaryfactory.com

 

T-35 – historia powstania

W 1931 roku powstał pierwszy eksperymentalny wóz. W następnym roku Sowieci zakończyli pracę nad dokumentami technicznymi i przygotowano seryjną produkcję w Charkowskiej Fabryce Parowozów.

Pierwszy prototyp czołgu T-35 został ukończony w 1932 roku – od sierpnia tego roku do kwietnia 1933 roku poddawano go najrozmaitszym testom. Szerszej publiczności pokazano go na defiladzie z okazji 1 maja, gdzie wzbudził dużą sensację.

Do etatów radzieckiej armii został warunkowo wprowadzony 11 sierpnia 1933 roku na mocy uchwały Rady Pracy i Obrony ZSRR. Zalecono jednak zastosowanie wielu modyfikacji w celu dopracowania konstrukcji – po ich wprowadzeniu miała dopiero ruszyć produkcja seryjna.

W następnym roku w Fabryce Parowozów w Charkowie wyprodukowano pierwszą serię 10 czołgów, które znacznie różniły się od dwóch pierwszych prototypowych wozów. Do 1939 roku zdążono wyprodukować łącznie 61 czołgów T-35.

 

T-35 – opis konstrukcji

Podstawową wersję czołgu T-35A (w liczbie 55 sztuk) Sowieci produkowali w latach 1934-38, przy czym wozy kolejnych serii różniły się szczegółami konstrukcji (np. grubością pancerza w niektórych fragmentach) oraz wyposażenia (na niektórych maszynach na głównej wieży był montowany p-lot. karabin masz.).

T-35 – KADŁUB

tworzono z walcowanych płyt pancernych, które łączono ze szkieletem za pomocą nitów i częściowo także spawania. Podzielony był standardowo na 3 przedziały: 1. kierowania z przodu, 2. bojowy w środku oraz 3. silnikowy i układu przeniesienia napędu z tyłu pojazdu.

Grubość przedniej części kadłuba wynosiła 30 mm, boków i tyłu 20 mm, płyty górnej 10 mm, zaś spód kadłuba chronił 14-20 mm pancerz. Masa bojowa czołgu wynosiła od 49 do 52 ton (pojazdy z pogrubionym pancerzem). Załoga składała się z 11 osób.

 

T-35 – WIEŻE

Było ich 5 – jedna główna, dwie średnie i dwie małe. W głównej i jednocześnie największej wieży,(była identyczna do tej z czołgu średniego T-28) zamontowano armatę KT-28 L/16,5 kal. 76,2 mm. Główna wieża była umieszczona na sześciokątnej „skrzyni podwieżowej”, w odróżnieniu od mniejszych wież, ,ontowanych bezpośrednio na kadłubie. Na dachu wieży były dwa włazy, jeden okrągły i jeden prostokątny. Prędkość obrotu wieży była taka sama jak w T-28 i wynosiła do 7,4 sekundy na 3 biegu.

Dwie wieże średnie były takie same jak w czołgu BT-5 (bez tylnej wnęki dla radiostacji) i mieściły w sobie armaty kal. 45 mm. Pierwsza z nich usadowiona była z przodu kadłuba,  po prawej stronie, druga z tyłu głównej wieży, po przekątnej.

Dwie małe wieże, pochodzące z czołgu średniego T-28 i mieściły w sobie pojedyncze kar. masz. DT kal. 7,62 mm. Pierwsza z nich była z przodu kadłuba, po lewej stronie, druga z tyłu głównej wieży, po przekątnej.

Ciężki czołg T-35

Czołg T-35 posiadał 5 wież – jedną główną i cztery poboczne. W główne znajdowała się krótkolufowa armata kal. 76,2 mm, a w dwóch średnich armaty kal. 45 mm. Do tego dochodziło 5 km kal. 7,62 mm. zdj. worldwarphotos.info

 

T-35 – PODWOZIE

Składało się z 16 podwójnych stalowych kół jezdnych z bandażami gumowymi, pary kół napinających z przodu i pary kół napędowych z tyłu pojazdu. Koła jezdne były zawieszone parami na 8 wózkach nośnych, każdy wózek był amortyzowany dwoma poziomymi resorami spiralnymi. Gąsienice w jej górnej części podtrzymywało sześć podwójnych rolek z bandażami gumowymi. Zawieszenie było chronione przez 10 mm pancerz. Szerokość gąsienic czołgu T-35 wynosiła 526 mm.

 

T-35 – NAPĘD

Czołg T-35 był napędzany przez 12-cylindrowy, rzędowy, chłodzony cieczą gaźnikowy silnik lotniczy M-17M o mocy 500 KM przy 1450 obr/min, a po modernizacji w latach 1936-37 nawet 580 KM. Dzięki temu maszyna osiągała prędkość maksymalną 30 km/h po drodze i 20 km/h w terenie. Skrzynia przekładniowa posiadała cztery przełożenia do przodu i jeden do tyłu.

Trzy zbiorniki paliwa mogły pomieścić łącznie 910 dm³ benzyny B70 o liczbie oktanowej 70. Przy zużyciu na poziomie litrów na 100 kilometrów dawało to zasięg kilometrów przy jeździe po drogach i kilometrów przy jeździe w terenie.

 

T-35 – UZBROJENIE

Na kadłubie znajdowało się 5 wież, w których Rosjanie zamontowali całe uzbrojenie czołgu T-35. W centralnej wieży, w jarzmie prostokątnym, umieścili działo KT-28 (we wcześniejszych modelach KT wz 1927/32) kal. 76,2 mm oraz sprzężony z nim kar. masz. DT wz. 1929 kal. 7,62 mm. Dzięki zwiększeniu ciśnienia w powrotniku i hamulcu odrzutowym, armata miała zmniejszony odrzut z 1000 do 560 mm (potem do 500 mm) Kat ostrzału w pionie wynosił od -5º do +25º.

W dwóch wieżach pobocznych znajdowały się armaty 20K wz. 1932 (potem wz. 1934) L/46 kal. 45 mm + sprzężone z nimi kar. masz. DT, Kąt ostrzału w pionie wynosił od -6º do +22º, a w poziomie 165º. W dwóch małych wieżach były pojedyncze kar. masz. DT kal. 7,62 mm – wieże te były ustawiane po przekątnych.

 

W czołgu można było przewozić do 96 pocisków (48 burzących i 48 odłamkowych) do armaty kal. 76, 2 mm, 226 pocisków (113 przeciwpancernych i 113 odłamkowo-burzących) do armat kal. 45 mm i 10 080 naboi do kar. masz..

 

T-35 – ZAŁOGA

składała się z 10 osób – kierowcy-mechanika, dwóch celowniczych, dwóch ładowniczych, trzech strzelców, ładowniczy-radiotelegrafista i dowódca czołgu.

Dowódca czołgu, który siedział w głównej wieży, musiał też obsługiwać główne działo. Miał do dyspozycji celownik teleskopowy TOP wz. 1930 zamontowany w armacie oraz celownik peryskopowy PT-1 wz. 1932, a także z 2 szczelin obserwacyjnych. Mógł jeszcze obserwować teren przez obrotowy peryskop panoramiczny PTK wz. 1933.

W prawej części wieży, z przodu było stanowisko strzelca kar. masz. Za nim siedział radiotelegrafista, pełniący też funkcję ładowniczego, mający do swojej dyspozycji radiostację krótkofalową 71-TK-1,od 1936 roki 71-TK-3.

W każdej z średnich wież mieli swoje stanowiska celowniczy i ładowniczy, a w każdej z małych pojedynczy strzelec. W przedniej części kadłuba po lewej stronie znajdował się kierowca-mechanik.

 

T-35 – ŚRODKI ŁĄCZNOŚCI

Radiostacja 71-TK-3 była w okresie międzywojennym najpopularniejsza w Związku Radzieckim. Zapewniała łączność do 15 kilometrów w czasie jazdy, do 30 kilometrów w czasie postoju i do 50 kilometrów kluczem.  Do komunikacji wewnętrznej służył telefon wewnętrzny TPU-6.

 

T-35 – późniejsze modyfikacje

W roku 1937 Rosjanie wzmocnili nieco pancerz – do 25 mm. Zmodyfikowali także silnik, zwiększając jego moc do 580 KM.

W 1939 roku Sowieci wyprodukowali ostatnią serię 6 wozów, które miały pogrubiony pancerz czołowy do 52 mm, wieże o lekko pochylonych ścianach oraz dodatkowy tylny kar. masz. w głównej wieży. Masa czołgu wzrosła przez to do 55,2 tony, zaś prędkość maksymalna zmniejszyła się do 28 km/h po drogach.

 

T-35 – dane techniczno-taktyczne

Produkcja Lata 1933-39
Ilość 63 egzemplarzy ( z czego 2 to prototypy)
Załoga 10 osób
Masa 50 tony

seria z roku 1939: 54 tony

Nacisk na grunt 0,78 kg/cm²

seria z roku 1939: 0,64 kg/cm²

Wymiary dł 9,72 m sz 3,20 m wys 3,43 m

seria z roku 1939: dł 9,72 m sz 3,20 m wys 3,74m

Napęd 12-cylindrowy, rzędowy, chłodzony cieczą gaźnikowy silnik lotniczy M-17 o mocy 500-560 KM przy 1450 KM
Moc jednostkowa 9,1 – 10 KM/t
Pojemność zbiorników 910 litrów
Spalanie na 100 km Droga: 910 l Teren: 11 375 l
Prędkość Droga: 29 km/h Teren: 14 km/h
Zasięg Droga:

100 kilometrów

seria 1939: 120 kilometrów

Teren:

80-90 kilometrów

Uzbrojenie armata KT wz 1927/32 (potem KT-28) L/16,5 kal. 76,2 mm + 2 armaty 20K wz. 1932 (potem wz. 1934) L/46 kal. 45 mm + 5 km DT kal. 7,62 mm
Pancerz kadłuba Przód 30 mm boki 20 mm tył 20 mm góra 10 mm dno 10-20 mm

seria z roku 1939: 52 mm boki 25 mm tył 20 mm góra 10 mm dno 10-20 mm

Pancerz wieży Przód 20 mm boki 20 mm tył 13,5 mm góra 10-15 mm

seria z roku 1939: Przód 25 mm boki 25 mm tył 13,5 mm góra 10-15 mm

Pokonywane przeszkody Wzniesienia: 20º

ściana pionowa: 120 cm

brody: 100 cm (s. 1939: 170 cm)

rowy I okopy: 350 cm

łamanie drzewa o grubości: 80 cm

 

Źródła wiedzy:

  1. Wydawnictwo Militaria nr 159: Maksym Kołomyjec, Ilja Moszczański „T-35, SMK, T-100”
  2. tanks-encyklopedia.com
  3. Andrzej Zasieczny „Czołgi II wojny światowej”

 

Pozdrawiam i do zobaczenia

Damian Jarzyna Czołgi Świata

Damian Jarzyna
autor bloga

 


Zapisz się na kurs "Najsłynniejsze czołgi świata". W nagrodę otrzymasz gratis Ebooka o broni pancernej z okresu I Wojny Światowej o wartości 20 zł.



 

PS. Jeżeli spodobał ci się ten artykuł, to proszę

  1. kliknij w przycisk „Lubię to” i
  2. udostępnij go znajomym na Facebooku lub
  3. udostępnij go na forum z tematyki militarnej, np. http://forum.militarium.net, http://www.serwis-militarny.net/forum, http://www.forum.militarni.pl, http://www.historycy.org
  4. skomentuj go poniżej

Znacznie poprawi to pozycje mojego bloga w wyszukiwarce Google i da mi motywacje do dalszej pracy i prowadzenia tego bloga.

Komentarze

Więcej w ZSRR
Czołgi T-28 Finlandia 1939-40
Czołgi T-28 na polu walki

Czołgi T-28 były radzieckimi średnimi czołgami z początku II wojny światowej. W poprzednim artykule pisałem o historii powstania i samej konstrukcji....

Zamknij